Hyung’s (stijlvormen)
Over Hyung’s of stijlvormen wordt vaak lacherig gedaan, maar ze hebben wel degelijk een doel. Het zijn vaak eeuwenoude vormen, ze waren ontwikkeld om zelfverdediging te beoefenen zonder iemand te beschadigen. Er zitten meer technieken achter een bepaalde beweging dan men in eerste instantie zou denken. Het kunnen bevrijdingen, slagen, schoppen, klemmen, verwurgingen zijn enz.
Door meer effect bij een bepaalde beweging te krijgen worden vaak op drukpunten geslagen of gemanipuleerd.
Tijdens een Examen wordt er daarom streng naar de uitvoering van de Hyung’s gekeken.
Onderdelen welk het Karakter of Persoonlijkheid van een Hyung bepalen:
1. Volgorde der Hyung technieken
2. Krachtcontrole
3. Inspanning & ontspanning
4. Snelheid & ritmecontrole
5. Richting der bewegingen
6. Geesteshouding
7. Kracht der technieken
8. Begrip der Hyung technieken
9. Duidelijke kenmerken van een Hyung
10. Perfecte beëindiging van een Hyung
11. Nauwkeurigheid der bewegingen
12. Doelbewustheid
13. Balans
14. Uitstraling
Soorten Tang Soo Do Hyung’s
WA GA RYU STIJL
invloeden van Zuid Chinese scholen.
Karakter:
Snelheid, agressiviteit, dynamische actie en spontaniteit.
Gi Cho Hyung’s
Basisvormen.
Pyung An Hyung’s
Veilig en Vreedzaam. Deze naam is bedoeld om aan te geven dat een ieder die deze vormen beheerst, in staat is zichzelf te beschermen en opgewassen te zijn in elke onvoorziene situatie.
Bassai Dae
Doorbreek de vesting (verdediging, aanval)
Bij waakzaam en bekwaam gebruik van de handen, in geval van vastgepakt te zijn, kan men de aanvaller in een onhoudbare situatie brengen.
Jin Do
Geeft een kraanvogel op een rots aan.
Een aantal bewegingen in deze vorm worden uitgevoerd op één been, hetgeen de kraanvogel op de rots symboliseert.
Lo Hai
Kong Sang Koon =beeld de adelaar uit.
NE GA RYU STIJL
Invloeden van Noord Chinese scholen.
Karakter:
Weloverwogen, stabiliteit, vloeiende beweging en een rustige beheerste kracht.
Nai Han Ji
Betekende ijzeren paard.
Bijna alle bewegingen tijdens deze loopvorm worden uitgevoerd in een houding, zoals men een paard berijdt, de paarden zitstand en bestaat alleen uit zijwaartse stappen naar links en rechts.
Sip Soo (Jit Deh)
Betekent 10 handen. Een ieder die deze vorm beheerst, behoeft geen problemen te hebben tegen een aanval van 10 personen.
Hyung’s beoefend in onze Do Jang
*Gi Cho Hyung Il Bu
*Gi Cho Hyung I Bu
*Gi Cho Hyung Sam Bu
*Pyung An Cho Dan
*Pyung An I Dan
*Pyung An Sam Dan
*Pyung An Sa Dan
*Pyung An O Dan
*Bassai So & Bassai Dae
*Naihanji Cho Dan
*Jin Do
*Naihanji I Dan
*Sip Soo
*Naihanji Sam Dan
*Lo Hi
*Kong Sang Koon
*Sei Shan
*Wang Shu
*Jion
*Ee Sip Sa Bo
*O Sip Sa Bo
Wapen Hyung’s
*Joong Bong Hyung Il Bu
*Joong Bong Hyung I Bu
*Joong Bong Sam Bu
*Dan Gum Hyung Il Bu
*Dan Gum Hyung I Bu
*Jang Bong Hyung Il Bu
*Jang Bong Hyung I Bu
*Jang Bong Hyung Sam Bu
*Jang Gum Hyung
DE OORSPRONG VAN TANG SOO DO HYUNG
Er is veel geschreven over de oorsprong van de Tang Soo Do hyungs, dit is behoorlijk complex is omdat er niet slechts één oorsprong is, en hoe meer je leest, hoe meer je in de war raakt.
De overgrote meerderheid van de traditionele tang soo do hyungs of kata’s zoals ze in het Japans worden genoemd, kwam via Japan naar Korea, waar ze oorspronkelijk in Okinawa werden ontwikkeld. Er waren slechts een paar kata’s vanuit China naar Okinawa gebracht. Een klein aantal hyungs werd ook rechtstreeks vanuit China naar Korea gebracht. Bovendien zijn er veel nieuwe hyungs gecreëerd in Korea.
In Okinawa noemde men de vechtkunsten met lege hand, te (手, hand), Okinawa-te (沖縄手, Okinawa Hand) of to-de (唐手, karate, in het Koreaans tang soo) genoemd. Als onderdeel van de introductie van karate in het schoolcurriculum van Okinawa aan het begin van de 20e eeuw, werden de historische vechtmethoden van Okinawa gestandaardiseerd en veiliger gemaakt voor kinderen. Een van de veranderingen die werd aangebracht was bijvoorbeeld dat sommige open handtechnieken werden veranderd naar technieken met vuisten.
Het woord tang soo vertaalt zich letterlijk naar T’ang-dynastie hand of Chinese hand. Door de eeuwen heen werden de lokale Ryukyuan vechtsporttradities beïnvloed door verschillende culturen, maar de Chinese invloed was de sterkste. In plaats van T’ang gebruikten de Okinawanen het woord to (唐) om China in het algemeen aan te duiden.
In de jaren twintig werden de originele karatestijlen en hyungs geclassificeerd op basis van hun regionale oorsprong. de steden waar ze werden beoefend gaven de naam aan enkele stijlen zoals Shuri-te, Tomari-Te en Naha-Te. Maar waarschijnlijk waren deze stijlen een mix, omdat alle meesters met elkaar trainden en informatie met elkaar deelden. Ook lieten ze hun leerlingen trainen bij de verschillende meesters. De steden lagen dicht bij elkaar, dus de uitwisseling verliep gemakkelijk. Het was slechts een half uurtje lopen.
Ik hoop dat ik een stukje van het mysterie kan ontrafelen zonder er te diep op in te gaan.
De meest invloedrijke meesters voor de tangsoodo hyung waren meester Gichin Funakoshi, meester Kanken Toyama en meester Kenwa Mabuni.
Gwan Jang Nim Won Kuk Lee was een leerling van meester Gichin Funakoshi en beoefende Shotokan. Hij bracht de hyungs of kata’s zoals ze in het Japans worden genoemd naar Korea, waar hij in 1944 zijn school de Chung Do Kwan opende. Hij gebruikte de naam tangsoodo voor de stijl die hij leerde, namelijk een Koreaanse uitspraak van het woord karate-do, 唐手道 (de weg van de Chinese hand).
Gwan Jang Nim Hwang Kee schrijft in zijn geschiedenisboek over de karateboeken die hij las in de Manchurian Railway bibliotheek, zeer waarschijnlijk waren dit boeken van meester Gichin Funakoshi.
Hwang Kee had ook connecties met Won Kuk Lee, die voorstelde de naam te veranderen van hwasoodo naar tangsoodo, wat in die tijd populairder was. Door zijn connecties met de spoorwegen richtte hij clubs op door het hele land. Bovendien ontmoette Hwang Kee tijdens zijn werk in China meester Yang Kuk Jin en leerde bij hem de 12 Tantui (Sibi Ro Dam Toe/Ship Ee Ro Dam Toi) en de basisprincipes van Taijiquan (Tae Kuk Kwon).
Hwang Kee leerde een van de nieuw gecreëerde Taijiquan vormen na zijn terugkeer naar Korea. Het eerste deel van deze hyung, genaamd Tae Kuk Kwon hyung, werd gepubliceerd in de “Soo Bahk Do Dae Gahm”. Ook vindt u in dit boek de aantekeningen van de So Rim Jang Kwon hyung. Niet veel Tang Soo beoefenaars beoefenen deze nog steeds.
De “Sibi Ro Dam Toe” en So Rim Jang Kwon hadden een grote invloed op de “Chil Sung”, “Yuk Ro” en “Sip Dan Geum” hyungs beoefend door de World Soo Bahk Do Moo Duk Kwan Federation.
Als je de hyungs vergelijkt met de originele kata die in Okinawa werden onderwezen, zul je zien dat er veel verschillen zijn, zoals verschillende standen en dat sommige technieken zijn veranderd, toegevoegd of weggelaten. De veranderingen gaan vandaag de dag nog steeds door. Door de hyung bijvoorbeeld uitdagender te maken voor wedstrijden met zeer lage en lange standen.
Je zult zien dat niet alle hyungs op de lijst in de tangsoodo boeken nog worden beoefend. Een deel van deze lijst is overgenomen van Kenwa Mabuni’s lijst uit zijn boek Kobo Jizai Goshin Kenpo Karate-do Nyumon uit 1938.
In mijn hyung boek Dynamic Tang Soo Do Hyung wil ik de hyungs laten zien voordat ze verloren gaan. Het boek is in het Engels en Spaans verschenen en te verkrijgen bij dynamictsdbook@gmail.com
